Vanaf vandaag (zondag 20 juni) gaat Eetbaar Rotterdam verder als vereniging, met een nieuwe blog (stadslandbouwblog 2.0) die tevens dienst doet als startpagina van de vereniging.
Voortaan kunt u ons vinden op: http://www.eetbaarrotterdam.nl/
met een vernieuwde layout en meer ingangen tot kennis en activiteiten over stadslandbouw.
Deze blog zal vanaf heden niet meer worden bijgewerkt, maar nog wel dienen als "stoffige" bibliotheek van onze oude activiteiten en berichten.
Tot op onze nieuwe website
met vriendelijke groet
Het bestuur van Vereniging Eetbaar Rotterdam
zondag 20 juni 2010
dinsdag 15 juni 2010
Eetbaar Rotterdam bij Gezonde Gronden komende vrijdag
Komende vrijdagavond om 20.00 uur zijn wij (Bas de Groot en Paul de Graaf) van Eetbaar Rotterdam te gast bij Gezonde Gronden in Den Haag om te vertellen over de visie van Eetbaar Rotterdam op landbouw in de stad en over onze recente studiereis naar de Verenigde Staten. Voor meer informatie zie de aankondiging op de website van Gezonde Gronden.
donderdag 10 juni 2010
Lancering Vereniging Eetbaar Rotterdam
UITNODIGING
Picknick op 20 juni in het Haka-gebouw, Rotterdam
Picknick op 20 juni in het Haka-gebouw, Rotterdam

Eindelijk is het dan zover! Vanaf 20 juni zal expertisegroep EETBAAR ROTTERDAM haar activiteiten als VERENIGING voortzetten en verder uitbreiden. Om dit te vieren nodigt het oprichtingsbestuur je die dag van harte uit voor de feestelijke lancering.
Tijdens een heuse stadspicknick worden de doelstellingen van de kersverse vereniging nader toegelicht en kun je je als lid registreren. De picknick vindt plaats op 20 juni in het Haka-gebouw, Vierhavenstraat 38-40, Rotterdam en duurt van 15.00 uur tot ongeveer 17.00 uur.
Zoals je zult begrijpen is lidmaatschap van VERENIGING EETBAAR ROTTERDAM vrijwillig, maar niet vrijblijvend. Graag willen we dat je je actief inzet. Je kunt je aansluiten bij een op te richten werkgroep, hiertoe zelf het initiatief nemen of andere ideeën aandragen hoe stadslandbouw via de vereniging verder in Rotterdam kan worden gestimuleerd.
De picknick is kosteloos en voor de basisingrediënten wordt gezorgd. Wel vragen we je zelf een lokale lekkernij mee te nemen.
Je kunt je hier voor de picknick aanmelden.
Het oprichtingsbestuur bestaat uit Paul de Graaf, Bas de Groot, Jos de Krieger, Césare Peeren, Jan-Willem van der Schans en Rien Bongers.
Labels:
community,
Eetbaar Rotterdam,
Rotterdam
dinsdag 8 juni 2010

Met tractor en mobiele tuin van Den Haag naar Wiesbaden
Begin juni rijdt beeldend kunstenaar Annechien Meier met haar vriend Joost, twee tractoren en twee mobiele volkstuinen ( 7 meter lang en 2.20 breed ) een afstand van 470 km met een snelheid van 25 km per uur over secundaire wegen van Den Haag naar Wiesbaden. Tijdens de reis wonen en slapen zij in het tuinhuisje op de volkstuin. Eindbestemming is het Nerotalpark in de stad Wiesbaden, hier worden de tuinen samengevoegd tot één moestuin waar deze zomer een expositie en symposium gehouden wordt genaamd ‘Garten’; van 20 juni t/m 22 augustus.
In Den Haag en onderweg in Utrecht, Arnhem en Wiesbaden worden gesprekken gevoerd met bewoners en specialisten op gebied van kunst, stadslandbouw, voedsel, duurzaamheid. Deze gesprekken vinden plaats op de Mobiele volkstuin. Van deze reis wordt een documentaire gemaakt door Stichting Nieuwe Beeldvormers. Doelstelling van beeldend kunstenaar Annechien Meier is haar positie als kunstenaar in interactieve groene stadslandbouwprojecten nader te onderzoeken en het belang van stadslandbouw en duurzaamheid te tonen aan een breder publiek.
Gesprekslocaties
Vrijdag 11 juni, 9.00 uur, vertrek vanaf Nootdorpse Landingsbaan, Den Haag
Vrijdag 11 juni, 17.00 uur, gesprek, Zeven Gavenschool, Trumanlaan 60B, 3527 BR Utrecht (gesprekken met leerlingen vanaf 15.30 uur)
Zaterdag 12 juni, 20.00, gesprek, Velperpoortplein aan de Steenstraat, Arnhem
Dinsdag 22 juni, 18.00, gesprek, Kriegerdenkmal, Nerotal, Wiesbaden
Begin juli wordt documentaire van de reis uitgezonden op TV-WEST in zomerserie(vijf opeenvolgende dagen)
Reisvoorbereidingen zie; http://www.youtube.com/watch?v=yruUmrF-Nas
Meer info en verloop van de reis;
http://mobilegarden.hyves.nl/
www.wiesbaden.de
maandag 31 mei 2010
Stadstuinen in Rotterdam
Het aantal stadslandbouw initiatieven in Rotterdam neemt dagelijks toe, zo lijkt het. Dit weekeinde fietste ik door Rotterdam en zag bijgaande (tijdelijke) stadstuin. Wie weet waar deze tuin is aangelegd?
Labels:
Rotterdam,
stadsgewassen,
stedelijk groen,
tijdelijke gronden
vrijdag 28 mei 2010
Koken, eten en groen op Afrikaanderplein
Komende zondag een bijzondere markt op het Afrikaanderplein, met onder andere aandacht voor 'gerechten uit de wijk' wat goed aansluit op onze interesse in de relatie tussen (stads)landbouw en de verschillende eetculturen in de Rotterdam (zie ook hier).
Wegens tijdgebrek even overgenomen van de collega's van de Foodprintblog:
Het door Jeanne van Heeswijk ontwikkelde kunstproject Freehouse en de pleinregisseurs Afrikaanderplein houden op de laatste zondag van mei, augustus en september drie speciale markten op het Rotterdamse Afrikaanderplein. Iedere markt heeft een eigen thema. De eerste markt op zondag 30 mei staat geheel in het teken van koken, eten en groen. Kunstenaars, ontwerpers, marktkooplieden en wijkbewoners laten hun producten en ontwerpen zien en proeven. Met kookdemonstraties en performances rondom eten, speciale producten en gerechten uit de wijk, marktkramen met de lekkerste ingrediënten en natuurlijk het marktterras van de Wijkkeuken van Zuid met daarop een reusachtige picknicktafel. Naast biologische en gezonde producten die op een bijzondere manier bereid en gepresenteerd worden is er ook aandacht voor volkstuinen, mobiele tuinen en tijdelijke tuinen.
Zondag 30 mei 2010, 11.00 uur tot 16.00 uur
Locatie: Afrikaanderplein in Rotterdam
Meer info: hier of hier
Wegens tijdgebrek even overgenomen van de collega's van de Foodprintblog:
Zondag 30 mei 2010, 11.00 uur tot 16.00 uur
Locatie: Afrikaanderplein in Rotterdam
Meer info: hier of hier
Deze serie markten is ontwikkeld op basis van de in juni 2009 gehouden De Markt van Morgen. Naar aanleiding van deze levende maquette van hoe de Afrikaandermarkt er uit kan zien hebben ondernemers en bewoners aangegeven vaker via testmarkten verschillende invullingen van het Afrikaanderplein uit te willen proberen. Op zondag 29 augustus is het thema mode & interieur en zondag 26 september heeft als thema ontmoeten.
woensdag 26 mei 2010
Jonge boeren richten Champs Elysees in als stadsboerderij
De bond voor jonge boeren in Frankrijk heeft de Champs Elysees in Parijs omgetoverd tot een grote modelboerderij met enkele honderden bomen, veel bloemen en ook dieren om aandacht te vragen voor hun sterk gedaalde inkomen. De actie wordt gesteund door de Franse bomenindustrie. Zie het journaal-item hier.
dinsdag 25 mei 2010
Jan Willem van der Schans spreekt
RTV Rijnmond's Chris Natuurlijk spreekt met Jan Willem van der Schans onder meer over etnische Rotterdammers die wel bij de boer komen (en niet in de recreatiegebieden rond de stad). Beluister hier de uitzending. Jan Willem is te horen vanaf 37:24 minuten.
Daarnaast legt Jan Willem nog eens uit waarom stadslandbouw interessant is in een filmpje op de blog van de Youth Food Movement.
Daarnaast legt Jan Willem nog eens uit waarom stadslandbouw interessant is in een filmpje op de blog van de Youth Food Movement.
vrijdag 14 mei 2010
Tuin delen: voorbeelden van Londen tot Leuven
Het vinden van geschikte plekken voor vormen van landbouw in de stad kan op verschillende manieren. Je kan een kansenkaart maken die van bovenaf op de stad kijkt en op zoek gaat naar de optimale omstandigheden (waar ik op dit moment mee bezig ben in het kader van het onderzoek Ruimte voor Stadslandbouw in Rotterdam) of je probeert van onderop mensen en plekken bij elkaar te brengen. Dit kan door als een locatiescout actief met open ogen en oren op zoek te gaan, of door mensen de gelegenheid te bieden elkaar te vinden via een soort marktplaats model. In een stad als Londen wil Capital Growth proberen vraag en aanbod te verbinden om zoals ze zeggen de toegang tot (bouw)land in de stad te vergroten.
Het burgerinitiatief Transitiestad Leuven (deel van het Transition Town netwerk waar ook TT Rotterdam deel van uitmaakt) probeert tuindelen te stimuleren zonder commercieel oogmerk. In plaats van een meer anonieme digitale ontmoetingsplek (zoals bij Landshare) hebben zij gekozen een dag te organiseren waar bewoners uit de omgeving elkaar persoonlijk kunnen ontmoeten en worden geinformeerd en vragers en aanbieders om de tafel kunnen gaan zitten om tot afspraken te komen (lees ook het artikel hier). Afgelopen zondag bleek dat tegen de verwachting in en in tegenstelling tot de situatie in Engeland het aanbod werd overtroffen door de vraag. Er werden 13 tuinen aangeboden, maar er kwamen geen tuiniers opdagen die geinteresseerd waren om deze tuinen in gebruik te nemen. Dit kan ook een kwestie van communicatie zijn en Transitiestad Leuven gaat nu actiever proberen vragers te benaderen via de pers en via de website. De belangrijke volgende stap: het maken van afspraken over hoe, hoe lang, onder welke voorwaarden etcetera, kwam daardoor niet aan bod.
De voorbeelden uit Belgie, Engeland en de VS laten in elk geval zien dat er mensen zijn die graag hun tuin willen delen en dit biedt kansen voor stadslandbouw. Een kansenkaart kan daarbij van dienst zijn om te bepalen welke vorm van stadslandbouw het meest geschikt is voor die tuin op die plek. Maar uiteindelijk is het even belangrijk dat er mensen zijn die tijd, zin en (niet te vergeten) kennis en ervaring hebben om met die tuinen aan de slag te gaan. Wij zijn daarom erg geinteresseerd om te zien hoe dit soort experimenten zich gaat ontwikkelen.
Landshare.net
Het gaat hier met name om het toegankelijk maken van privegrond voor andere private partijen om groente te telen. Er staat op hun website een handleiding om locaties te scouten of je kunt via de website Landshare.net, een initiatief van de tv-zender Channel 4, kun je jouw wens om groente te verbouwen kenbaar maken of jouw stuk grond aanbieden. Het vormt daarmee een aanvulling op het klassieke volkstuinmodel (allotments) dat in Engeland veel meer dan in Nederland nog is gekoppeld aan het voorzien in eigen voedsel ( en niet zoals hier meer als recreatief verblijf wordt gezien). Dat er een grote behoefte is aan moestuinen bewijst de start van een bedrijf dat op commerciele basis volkstuinen aanbiedt. Een initiatief dat met argusogen wordt bekeken door de Engelse volkstuinbeweging omdat de private volkstuinen veel duurder zijn dan de publieke tegenhangers.Tuin Transitiestad Leuven
Your Backyard Farmers
Als er geen particuliere tuiniers opduiken, dan zou het Your Backyard Farmer model een alternatief kunnen zijn, dat zowel lokale voedselproductie stimuleert als lokale werkgelegenheid biedt. In dit model, dat burgerinitiatief en commercie mooi balanceert, zouden de 13 tuinen door een of meerdere een/tweemansbedrijven worden beheerd. De tuineigenaar ziet zijn/haar tuin goed onderhouden en krijgt al dan niet tegen betaling een deel van de opbrengst. De 'achtertuinboer' krijgt gratis of relatief goedkoop grond beschikbaar en kan daardoor concurrerend produceren en dicht bij zijn/haar potentiele klanten werken. Deze vorm van stadslandbouw raakt in de VS steeds meer in zwang getuige dit artikel over de bloei van soortgelijke bedrijfjes in Los Angeles.De voorbeelden uit Belgie, Engeland en de VS laten in elk geval zien dat er mensen zijn die graag hun tuin willen delen en dit biedt kansen voor stadslandbouw. Een kansenkaart kan daarbij van dienst zijn om te bepalen welke vorm van stadslandbouw het meest geschikt is voor die tuin op die plek. Maar uiteindelijk is het even belangrijk dat er mensen zijn die tijd, zin en (niet te vergeten) kennis en ervaring hebben om met die tuinen aan de slag te gaan. Wij zijn daarom erg geinteresseerd om te zien hoe dit soort experimenten zich gaat ontwikkelen.
zaterdag 8 mei 2010
Realisatie Panderpleinproject Den Haag

Panderplein Groen kunstproject, Binnendoor, Den Haag
Nieuws: het interactieve volkstuinkunstproject op het Panderplein in Den Haag wordt opgebouwd. Kom kijken en stapel een muurtje op Zondag 9 mei vanaf 10.00 uur!
Een openbaar toegankelijk, anoniem stenen plein wordt veranderd in een duurzame, agrarische binnenstadsvolkstuin waarbij een nieuwe interactieve functie voor bewoners en jongeren aan het plein wordt gegeven. Door qua omgeving, plek en uitvoering een breed spectrum van specifieke methodes /innovaties die het kweken van groenten en bloemen eenvoudiger, duurzamer en productiever maken te onderzoeken ontstaat een onderzoeksplek. Een voorbeeldproject wat reeds bestaande of te ontwikkelen projecten op lokaal, nationaal of internationaal niveau met elkaar kan verbinden. Zie ook www.annechienmeier.nl Foto: Marc Heeman
Carolyn Steel in Wageningen
Maandag 17 mei van half 1 tot half 2 geeft Carolyn Steel een openbaar college in zaal C75 op de Leeuwenborg te Wageningen.
Ze is de auteur van het prachtige boek Hungry City, over de geschiedenis van de stedelijke voedsel voorziening vanaf de allereerste steden tot in het heden (en met een doorkijkje naar de toekomst).
Carolyn heeft inmiddels reeds diverse keren in Nederland gesproken (o.a. bij Stroom in Den Haag) en is nu ook aan de leerstoelgroep Rurale Sociologie van de Universiteit van Wageningen verbonden. Zie ook hier.
Voor wie eerdere lezingen gemist heeft, je bent van harte welkom!
Afbeelding Kaft van het boek
Ze is de auteur van het prachtige boek Hungry City, over de geschiedenis van de stedelijke voedsel voorziening vanaf de allereerste steden tot in het heden (en met een doorkijkje naar de toekomst).
Carolyn heeft inmiddels reeds diverse keren in Nederland gesproken (o.a. bij Stroom in Den Haag) en is nu ook aan de leerstoelgroep Rurale Sociologie van de Universiteit van Wageningen verbonden. Zie ook hier.
Voor wie eerdere lezingen gemist heeft, je bent van harte welkom!
Afbeelding Kaft van het boek vrijdag 7 mei 2010
Groeikracht in vijf lagen
De oorspronkelijke locatie van Growing Power zag er bij ons recente bezoek nog zo uit, maar als het aan Will Allen ligt (die net is opgenomen in de Time 100 als een van de helden die "de meeste invloed op onze wereld hebben" ) komt er een gebouw in 5 lagen dat optimaal gebruik maakt van de beperkte ruimte om groente en vis te telen.
Bescheidener dan de meest architectenplannen en met de groeikracht van Allen achter zich lijkt het plan een goede kans van slagen te hebben. Het gebouw van Kubala Washatko Architects moet een voorbeeldfunctie hebben als haalbare urban farm.Growing Power start binnenkort met de fondsenwerving voor het gebouw dat 7 tot 10 miljoen dollar moet gaan kosten. In de praktijk zal vervolgens moeten blijken of de nieuwbouw zich als urban farm kan terugverdienen. Marges in stadslandbouw zijn laag, haar grote winst zit in allerlei soms moeilijk te kwantificeren neveneffecten. De helft van het gebouw zal worden gebruikt voor het 'groeien van de gemeenschap' zoals ze dat noemen bij Growing Power. Onder de terrassen met groenten is onder meer plaats voor klaslokalen, demonstratiekeuken, opslag en kantoren.
Lees meer hier.
Bescheidener dan de meest architectenplannen en met de groeikracht van Allen achter zich lijkt het plan een goede kans van slagen te hebben. Het gebouw van Kubala Washatko Architects moet een voorbeeldfunctie hebben als haalbare urban farm.Growing Power start binnenkort met de fondsenwerving voor het gebouw dat 7 tot 10 miljoen dollar moet gaan kosten. In de praktijk zal vervolgens moeten blijken of de nieuwbouw zich als urban farm kan terugverdienen. Marges in stadslandbouw zijn laag, haar grote winst zit in allerlei soms moeilijk te kwantificeren neveneffecten. De helft van het gebouw zal worden gebruikt voor het 'groeien van de gemeenschap' zoals ze dat noemen bij Growing Power. Onder de terrassen met groenten is onder meer plaats voor klaslokalen, demonstratiekeuken, opslag en kantoren.
Lees meer hier.
zaterdag 1 mei 2010
De Tuinbutler in Trouw
Op Koninginnedag stond er een fantastisch artikel in onze "stadslandbouw krant" De Trouw over een geweldig mooi voorbeeld van stadslandbouw als onderneming nl 'De Tuinbutler' van Tim Schippers
(ex - Warmonderhoffer en oud-studiegenoot)
Zo kan het dus zijn Stadslandbouw als onderneming!
lees het artikel hier.
(ex - Warmonderhoffer en oud-studiegenoot)
Zo kan het dus zijn Stadslandbouw als onderneming!
lees het artikel hier.
maandag 26 april 2010
De tweede European Sustainable Food Planning Conference
Op 9 en 10 oktober 2009 vond de eerste European Sustainable Food Planning Conference plaats in Almere. Deze bijeenkomst was erg vruchtbaar en daarom vindt dit najaar het vervolg plaats. De Urban Performance Group van de University of Brighton (UK) (waar de binnen stadslandbouwkringen bekende architecten Bohn & Viljoen deel van uit maken) is gastheer voor de tweede European Sustainable Food Planning Conference op 29 en 30 oktober 2010. Net als de eerste conferentie wordt de tweede conferentie gehouden onder auspicien van de Association of European Schools of Planning (AESOP).
Planners, beleidsmakers, ontwerpers, boeren, leveranciers, activisten, bedrijven en wetenschappers worden uitgenodigd mee te denken over de planning van een duurzame voedselproductie.
Zie de blog van Rurale Sociologie (WUR) die het thema Urban agriculture verzorgen (en waar de binnen stadslandbouwkringen bekende Jan Willem van der Schans deel van uit maakt) voor meer informatie.
Planners, beleidsmakers, ontwerpers, boeren, leveranciers, activisten, bedrijven en wetenschappers worden uitgenodigd mee te denken over de planning van een duurzame voedselproductie.
Zie de blog van Rurale Sociologie (WUR) die het thema Urban agriculture verzorgen (en waar de binnen stadslandbouwkringen bekende Jan Willem van der Schans deel van uit maakt) voor meer informatie.
maandag 19 april 2010
KIGO Stadslandbouw presentaties: 2 plekken voor geintresseerden
Voorgaande blog was laatste blog over de bedrijfsbezoeken in de VS, maar de KIGO gaat door!
Donderdag 8 april bezochten we Rotterdam (zie blog Rick) en afgelopen Donderdag 15 april het project Optima Futura van de Groene Welle, waar ze Tilapiakweek met de Gerberateelt combineren.
Donderdag 22 april as zal het eerste product worden "opgeleverd" van deze KIGO
Studenten van het Wellant College en de Warmonderhof zullen nav hun indrukken tijdens deze KIGO en de "lege plekken" die in Rotterdam aanwezig zijn deze combineren met inspirerende doorkijkjes naar de toekomst, waarin Stadslandbouw in Rotterdam een serieuze plek heeft gekregen voor agrarische ondernemers.
Naast een aantal genodigden vanuit lokale politiek, gemeente Rotterdam, ministerie van LNV, Eetbaar Rotterdam en andere genodigden zullen er 2 plekken gereserveerd worden voor overige geintresserden.
Bent u 1 van die geintresseerden en kunt u donderdag 22 april van 14.00- 16.00 in Rotterdam Centrum zijn dan kunt u voor dinsdag 20.00 contact opnemen door een e-mail te sturen naar
Bas de Groot Projectleider KIGO Stadslandbouw
Wie het eerst komt, wie ......
Donderdag 8 april bezochten we Rotterdam (zie blog Rick) en afgelopen Donderdag 15 april het project Optima Futura van de Groene Welle, waar ze Tilapiakweek met de Gerberateelt combineren.
Donderdag 22 april as zal het eerste product worden "opgeleverd" van deze KIGO
Studenten van het Wellant College en de Warmonderhof zullen nav hun indrukken tijdens deze KIGO en de "lege plekken" die in Rotterdam aanwezig zijn deze combineren met inspirerende doorkijkjes naar de toekomst, waarin Stadslandbouw in Rotterdam een serieuze plek heeft gekregen voor agrarische ondernemers.
Naast een aantal genodigden vanuit lokale politiek, gemeente Rotterdam, ministerie van LNV, Eetbaar Rotterdam en andere genodigden zullen er 2 plekken gereserveerd worden voor overige geintresserden.
Bent u 1 van die geintresseerden en kunt u donderdag 22 april van 14.00- 16.00 in Rotterdam Centrum zijn dan kunt u voor dinsdag 20.00 contact opnemen door een e-mail te sturen naar
Bas de Groot Projectleider KIGO Stadslandbouw
Wie het eerst komt, wie ......
woensdag 14 april 2010
KIGO Stadlandbouw VS Reis: Dag 3 Sweet Water Organics
Sweet Water Organics
Het laatste bezoek van de reis was aan Sweet Water. Het bedrijf ligt midden in de stad Milwaukee in een fabriekshal.
Ik vond het in eerste instantie een vreemde gewaarwording, in een fabriekshal een biologisch landbouw bedrijf.
Ze telen er zoals de naam al een beetje verraad zoetwatervissen; tilapia's en Lake Pearch.
Foto Bas de Groot: Jesse de "bioloog"legt het systeem uit van vissen, planten en bacteriën
De vissen worden in de onderste bak gehouden. Het water met de vissenpoep wordt via een bak met bacteriën naar boven geleid. Boven is een lange platte bak met grind en planten.
De planten staan in perspotjes en hangen in mandjes in een piepschuimplaat (raft). Ze hangen met de wortels in het water. Het water met de meststoffen stroomt door deze bak met planten (waardoor deze gefilterd wordt)
na een soortgelijke bak met wederom planten. Als het hier doorheen is het water schoon genoeg om weer aan de vissen te geven. Op dit moment word er voornamelijk sla geteeld. Er wordt echter geëxperimenteerd met vele ander planten, oa. tomaten en pepers.
De grote input in dit systeem zijn visvoer en elektriciteit (licht voor de planten).
Het moeilijke van het systeem is de balans tussen vis en planten. De planten willen op een bepaalde temperatuur groeien en de vissen houden van een andere temperatuur. Zij waren met name gericht op de plantenteelt. Er kan met dit systeem namelijk jaarrond sla geteeld worden, dit vinden afnemers erg prettig.
Foto Paul de Graaf: overzichts foto SWO
Ik vond dit bedrijf het meest inspirerend van alle bedrijven. Het was erg mooi om te zien hoe professioneel er gewerkt wel. Er waren een aantal dingen die geheim gehouden werden omdat ze bepaalde processen/ producten nog willen patenteren.
Het lijkt erg aantrekkelijk om dit ook in Nederland te gaan uitvoeren. Hier lopen we echter tegen het probleem dat het niet mogelijk is, skal gecertificeerd, op water te telen. De producten moeten contact hebben met de bodem volgens de skal voorwaarden. Dat is in dit systeem niet het geval.
Ik vind het systeem vooral heel erg mooi omdat op deze manier leegstaande gebouwen gebruikt kunnen worden. Er een korte route (=weinig brandstof) naar de consumenten is. Maar last but not least het is een vriendelijke methode om vissen te houden. Er zijn geen bijvangsten van andere vis. Daarnaast is de tilapia een planteneter, dit betekend dat er geen andere vissen voor het voer van de tilapia gevangen hoeven te worden. (Er worden vaak nog wel andere vissen aan de tilapia gevoerd). Een ideale vis voor een consument die een duurzame vis wil eten. In Nederland is deze vis helaas nog niet populair (of tegen een zeer lage prijs aangeboden door niet zo duurzame kweeksystemen in het verre oosten of Afrika, waarna de visfilets na ontdooien toch als verse vis verhandeld mogen worden), ik denk dat dit mede komt door de neutrale smaak van de vis.
Foto Paul de Graaf: detail foto bladgewassen
Dit artikel is geschreven door Esther. Zij is 4e jaarsstudent aan de Warmonderhof en studeert af op een bedrijfsopzet voor stadslandbouw op de Marconistrip in Rotterdam
Het laatste bezoek van de reis was aan Sweet Water. Het bedrijf ligt midden in de stad Milwaukee in een fabriekshal.
Ik vond het in eerste instantie een vreemde gewaarwording, in een fabriekshal een biologisch landbouw bedrijf.
Ze telen er zoals de naam al een beetje verraad zoetwatervissen; tilapia's en Lake Pearch.
Foto Bas de Groot: Jesse de "bioloog"legt het systeem uit van vissen, planten en bacteriën
De vissen worden in de onderste bak gehouden. Het water met de vissenpoep wordt via een bak met bacteriën naar boven geleid. Boven is een lange platte bak met grind en planten.
De planten staan in perspotjes en hangen in mandjes in een piepschuimplaat (raft). Ze hangen met de wortels in het water. Het water met de meststoffen stroomt door deze bak met planten (waardoor deze gefilterd wordt)
na een soortgelijke bak met wederom planten. Als het hier doorheen is het water schoon genoeg om weer aan de vissen te geven. Op dit moment word er voornamelijk sla geteeld. Er wordt echter geëxperimenteerd met vele ander planten, oa. tomaten en pepers.
De grote input in dit systeem zijn visvoer en elektriciteit (licht voor de planten).
Het moeilijke van het systeem is de balans tussen vis en planten. De planten willen op een bepaalde temperatuur groeien en de vissen houden van een andere temperatuur. Zij waren met name gericht op de plantenteelt. Er kan met dit systeem namelijk jaarrond sla geteeld worden, dit vinden afnemers erg prettig.
Foto Paul de Graaf: overzichts foto SWO
Ik vond dit bedrijf het meest inspirerend van alle bedrijven. Het was erg mooi om te zien hoe professioneel er gewerkt wel. Er waren een aantal dingen die geheim gehouden werden omdat ze bepaalde processen/ producten nog willen patenteren.
Het lijkt erg aantrekkelijk om dit ook in Nederland te gaan uitvoeren. Hier lopen we echter tegen het probleem dat het niet mogelijk is, skal gecertificeerd, op water te telen. De producten moeten contact hebben met de bodem volgens de skal voorwaarden. Dat is in dit systeem niet het geval.
Ik vind het systeem vooral heel erg mooi omdat op deze manier leegstaande gebouwen gebruikt kunnen worden. Er een korte route (=weinig brandstof) naar de consumenten is. Maar last but not least het is een vriendelijke methode om vissen te houden. Er zijn geen bijvangsten van andere vis. Daarnaast is de tilapia een planteneter, dit betekend dat er geen andere vissen voor het voer van de tilapia gevangen hoeven te worden. (Er worden vaak nog wel andere vissen aan de tilapia gevoerd). Een ideale vis voor een consument die een duurzame vis wil eten. In Nederland is deze vis helaas nog niet populair (of tegen een zeer lage prijs aangeboden door niet zo duurzame kweeksystemen in het verre oosten of Afrika, waarna de visfilets na ontdooien toch als verse vis verhandeld mogen worden), ik denk dat dit mede komt door de neutrale smaak van de vis.
Foto Paul de Graaf: detail foto bladgewassen
Dit artikel is geschreven door Esther. Zij is 4e jaarsstudent aan de Warmonderhof en studeert af op een bedrijfsopzet voor stadslandbouw op de Marconistrip in Rotterdam
KIGO Stadlandbouw VS Reis: Dag 3 "community growers"Rooftop
Wederom een korte blog van mij over de KIGO-VS reis
Als 2e "bedrijf" op de 3e dag bezochten we een klein initiatief "community growers"van Erik Lindberg.
Erik had op het dak van zijn bedrijfspand (timmerbedrijf) een rooftopfarm aangelegd.
Bij ons bezoek was het voor dit jaar nog niet in productie. Vorig jaar is hij voor het eerst begonnen. Het wordt al snel duidelijk dat Erik een zeer goed willende burger is,
niet gehinderd door veel kennis van Landbouw zet hij zijn beste beentje voort om voor de Community goed eten te verzorgen.
Foto's Paul de Graaf: Erik geeft uitleg aan Bart en de rest van de groep in zijn Rooftop greenhouse
Toch door de chaos heen kijkende zie je de potentie van dit soort initiatieven. Met wat meer inhoudelijke kennis over bemesting, luchtvochtigheid ed is hier echt iets leuks van te maken.
Erik had daarom ook het plan om op een braakliggend stuk grond een buurttuin aan te leggen.
Gelukkig hadden we voldoende tijd, zodat hij ons ook daar mee naar toe kon nemen. Ook hier weer het enthousiasme van iemand zonder al te veel kennis, maar met een enorm doorzettingsvermogen.
Hij is ook alpinist waar deze eigenschap/ kwaliteit ook goed tot uiting komt.
Foto: groep op houtsnipperberg (je kan het echt overal voor gebruiken) bij de wijk locatie.
Op de vraag of de grond vervuild was, gaf hij een zeer interessant antwoord.
"we nemen geen bodemmonsters. In Amerika is er nl een ontzettend sterke aanklaag cultuur en wij kunnen nu op deze vragen heel eerlijk antwoord geven dat wij dit niet weten en dat dit dus een risico is die door de mensen zelf genomen moet worden".
Verder gaf hij zelf aan de vervuiling geen probleem te vinden. Hij schat zelf in dat deze vervuiling nog altijd minder schadelijk is dan al de prefab food in de winkels.
Daarnaast werd er nog en vraag gesteld over risico's van Vandalisme.
Hij gaf aan dat dit een gerede kans had, maar dat hij dit met goede moet telkens weer zou opruimen.
Het aanspreken van de vandalen is hier wat minder voor de hand liggend, omdat veel jongeren in die wijk bewapend zijn met mes of pistool.
Dit liet weer even duidelijk zien dat de VS toch echt en andere plek is als Europa.
Tot slot kan ik alleen maar mijn diepe respect uitspreken voor zo'n mooi mens als Erik met al dat vertrouwen, doorzettingsvermogen en hoop.
Hier nog een filmpje over zijn "bedrijfje"in productie
Als 2e "bedrijf" op de 3e dag bezochten we een klein initiatief "community growers"van Erik Lindberg.
Erik had op het dak van zijn bedrijfspand (timmerbedrijf) een rooftopfarm aangelegd.
Bij ons bezoek was het voor dit jaar nog niet in productie. Vorig jaar is hij voor het eerst begonnen. Het wordt al snel duidelijk dat Erik een zeer goed willende burger is,
niet gehinderd door veel kennis van Landbouw zet hij zijn beste beentje voort om voor de Community goed eten te verzorgen.
Foto's Paul de Graaf: Erik geeft uitleg aan Bart en de rest van de groep in zijn Rooftop greenhouse
Toch door de chaos heen kijkende zie je de potentie van dit soort initiatieven. Met wat meer inhoudelijke kennis over bemesting, luchtvochtigheid ed is hier echt iets leuks van te maken.
Erik had daarom ook het plan om op een braakliggend stuk grond een buurttuin aan te leggen.
Gelukkig hadden we voldoende tijd, zodat hij ons ook daar mee naar toe kon nemen. Ook hier weer het enthousiasme van iemand zonder al te veel kennis, maar met een enorm doorzettingsvermogen.
Hij is ook alpinist waar deze eigenschap/ kwaliteit ook goed tot uiting komt.
Foto: groep op houtsnipperberg (je kan het echt overal voor gebruiken) bij de wijk locatie.
Op de vraag of de grond vervuild was, gaf hij een zeer interessant antwoord.
"we nemen geen bodemmonsters. In Amerika is er nl een ontzettend sterke aanklaag cultuur en wij kunnen nu op deze vragen heel eerlijk antwoord geven dat wij dit niet weten en dat dit dus een risico is die door de mensen zelf genomen moet worden".
Verder gaf hij zelf aan de vervuiling geen probleem te vinden. Hij schat zelf in dat deze vervuiling nog altijd minder schadelijk is dan al de prefab food in de winkels.
Daarnaast werd er nog en vraag gesteld over risico's van Vandalisme.
Hij gaf aan dat dit een gerede kans had, maar dat hij dit met goede moet telkens weer zou opruimen.
Het aanspreken van de vandalen is hier wat minder voor de hand liggend, omdat veel jongeren in die wijk bewapend zijn met mes of pistool.
Dit liet weer even duidelijk zien dat de VS toch echt en andere plek is als Europa.
Tot slot kan ik alleen maar mijn diepe respect uitspreken voor zo'n mooi mens als Erik met al dat vertrouwen, doorzettingsvermogen en hoop.
Hier nog een filmpje over zijn "bedrijfje"in productie
Labels:
community,
economie,
stadsakkers,
voorbeelden internationaal
dinsdag 13 april 2010
KIGO Stadlandbouw VS Reis: Dag 3 Growing Power
Donderdagochtend was het tijd voor ons bezoek aan Growing Power. Midden in een food desert (heel veel fast-food en bijna geen gezond voedsel te krijgen) staat er een kassencomplex. Hierin bevind zich een ware groene oase. Het gebied stond vroeger vol met kassen waar voornamelijk bloemen werden geteeld. Nu is het nog de enige kas!
Growing Power is opgericht door Wil Allen, een stadslandbouwicoon in Milwaukee. Hij wil voedsel produceren en is ook bezig met duurzame energie. Bij binnenkomst vallen aan de straatkant de zonnepanelen op, deze zijn net nieuw geplaatst. Daarnaast is er ook een vergistinginstallatie op het bedrijf en word het afval(drainage)water gefilterd door een rietfilter, waarna hiermee de composthoop wordt bevochtigd.
In de kassen vond ik het erg mooi, een lekkere temperatuur, water dat je hoort stromen en het groen van alle planten bracht mij in een goede stemming. In het eerste gedeelte van de kas stonden heel veel bakken met kiemen. Taugé, Alfalfa, Zonnebloem en nog ongeveer 47 andere soorten kiemen. Het zag er mooi uit, we keken met z’n allen wel naar het glas en zagen dat het niet helemaal schoon was. Zo liepen ze wel wat licht mis.
In het volgende compartiment van de kas maakte ik kennis met vissenteelt in combinatie met waterkers teelt, ook wel aquaponics genoemd. In een bak met water worden de vissen geteeld, het duurt 1 jaar voordat dat visje "geoogst" kan worden. Het water werd vanuit die bak naar een bak die daar boven zat gepompt. Hierin lagen steentjes en daarin stond waterkers. Het waterkers kreeg zo de bemesting van de vissen, daarnaast zorgde het tevens voor het zuiveren van het water. En zo kwam het gezuiverde water dan weer vanuit de bovenste bak in de vissen bak. Lake Perch en Tilapia waren de vissen die hier gekweekt werden. Ik vond het er erg mooi uitzien, een mooie wisselwerking tussen plant en dier.
In de kas werden naast de vissen ook nog andere dieren gehouden: wormen, bakken vol met wormen. zij verwerkten zo veel afvalresten tot een hele mooie wormen compost. Het is een composteermethode waar niet veel informatie over te vinden is, Wil Allen wist er ons veel over te vertellen. Maar als ik nu zelf een wormenbak zou willen maken zou ik niet weten waar te beginnen.
Foto Paul de Graaf: nieuw hemelwater opvang in combinatie met aquaponicssysteem. ooit bedoeld voor ther Perch, maar nu voor forel
Naast de kassen waren er ook folie tunnels, hierin werden op heuvel bedden groente geteeld. Op het moment van bezoek was dat vooral Spinazie en Rode Mosterd (een bladgewas met een scherpe, mosterdachtige smaak). Al deze groenten worden verkocht in de eigen winkel, Market baskets, maar ook op scholen en andere locaties in Milwaukee. De producten worden vers afgeleverd, na maximaal 1,5 dag ligt het in de winkels.
Buiten tegen de folietunnels bevonden zich ook compost hopen: door de warmte van deze hopen word de kas ook een beetje verwarmd. Erg slim om zo deze hopen te benutten. Op het terrein lag ook een enorme hoop met houtsnippers, allemaal voedsel voor de wormen en de andere composthopen.
Growing Power vond ik één van de mooiste bedrijven van de trip. Een bedrijf waar veel over te zeggen valt en dat een voorbeeldfunctie heeft voor Milwaukee (en de wereld)
Dit Blog is geschreven door Rick Sloot (warmonderhofstudent jaar 3). Zie ook
Dit Blog is geschreven door Rick Sloot (warmonderhofstudent jaar 3). Zie ook
Labels:
education,
voorbeelden internationaal
maandag 12 april 2010
KIGO Stadlandbouw VS Reis: Dag 2 "UncommonGround"
Ik ben Madeleen van Gruting en ik ga een stukje voor jullie schrijven over de rooftop-garden Uncommon Ground: The First Certified Organic Roof Top Farm in the Country”
Het bedrijf bestaat al 18 jaar. Eerst was het gelegen op een andere plaats, 5 mijl van deze plek vandaan. Nu is het al 3 jaar hier gevestigd. Ze hebben een stevige constructie voor het dak moeten maken om het 4 ton gewicht te kunnen dragen. Hier hebben ze veel in geinvesteerd , dat ze nu nog niet hebben terugverdiend
Het bedrijf is milieuvriendelijk aangelegd; zo is de vloer een mengsel van gerecycled hout en plastic waardoor het duurzaam is. Ze vangen regenwater op en ze hebben een zonnepanelen systeem staan om o.a. water te verwarmen en gasverbruik te reduceren.Op dit moment hebben ze niet genoeg ruimte om het hele restaurant te kunnen voorzien van voedsel, ze telen daarom alleen de producten die het meest bruikbaar zijn voor de chefkok. Ze zijn nog in ontwikkeling, uiteindelijk willlen ze toewerken naar speciale teelten die je niet op de markt kan krijgen. Een goed voorbeeld wat Dave gaf was die van de ‘Purple Calabash’ . Dit is een paarse tomaat die volgens Dave smaakt als ‘the best glass of wine you ever had’. Dit ras is heel lastig te transporteren omdat hij zo kwetsbaar is,waardoor hij nergens geteeld wordt. Met een restaurant beneden is het de perfecte manier om deze tomaat toch te kunnen verbouwen, omdat hij alleen maar van het dak naar beneden hoeft te worden verplaatst.
Beeld internet ‘Purple Calabash’
Ze willen een restaurant worden met een speciale ‘trademark’, ze willen groenten verbouwen en gerechten maken die je alleen daar kan krijgen. Tot nu toe hebben ze nog geen reclame gemaakt. Wel zijn ze populair. Alle reclame gaat mond op mond. Maar dat is ook wat ze willen zijn, een bedrijf die bekend wordt om dat ze écht goed zijn en écht lekkere dingen maken, zodat de mensen het automatisch doorvertellen.
Na de rondleiding hebben we daar gegeten en inderdaad, het eten was ook erg lekker.
Foto Paul de Graaf. Rooftop farmer Dave on Uncommonground
Ik denk dat het een restaurant ook zeer ten goede komt om biologische/kwalitatieve groenten zo dicht bij huis te hebben om ze ze vers mogelijk te kunnen verwerken.En natuurlijk is het leuk voor de consumenten.Die kunnen zien wat ze eten, hoe het nu eigenlijk groeit, kortom:‘belevingslandbouw’.Het bedrijf heeft me wel geinspireerd, ik ben zelf namelijk inmiddels ook al begonnen met een bak op mijn dak te bouwen om daar groenten in te gaan verbouwen. Niet teveel natuurlijk want mijn dak is niet zo stevig als die van Uncommon Ground...
Het bedrijf bestaat al 18 jaar. Eerst was het gelegen op een andere plaats, 5 mijl van deze plek vandaan. Nu is het al 3 jaar hier gevestigd. Ze hebben een stevige constructie voor het dak moeten maken om het 4 ton gewicht te kunnen dragen. Hier hebben ze veel in geinvesteerd , dat ze nu nog niet hebben terugverdiend
Het bedrijf is milieuvriendelijk aangelegd; zo is de vloer een mengsel van gerecycled hout en plastic waardoor het duurzaam is. Ze vangen regenwater op en ze hebben een zonnepanelen systeem staan om o.a. water te verwarmen en gasverbruik te reduceren.Op dit moment hebben ze niet genoeg ruimte om het hele restaurant te kunnen voorzien van voedsel, ze telen daarom alleen de producten die het meest bruikbaar zijn voor de chefkok. Ze zijn nog in ontwikkeling, uiteindelijk willlen ze toewerken naar speciale teelten die je niet op de markt kan krijgen. Een goed voorbeeld wat Dave gaf was die van de ‘Purple Calabash’ . Dit is een paarse tomaat die volgens Dave smaakt als ‘the best glass of wine you ever had’. Dit ras is heel lastig te transporteren omdat hij zo kwetsbaar is,waardoor hij nergens geteeld wordt. Met een restaurant beneden is het de perfecte manier om deze tomaat toch te kunnen verbouwen, omdat hij alleen maar van het dak naar beneden hoeft te worden verplaatst.
Beeld internet ‘Purple Calabash’
Ze willen een restaurant worden met een speciale ‘trademark’, ze willen groenten verbouwen en gerechten maken die je alleen daar kan krijgen. Tot nu toe hebben ze nog geen reclame gemaakt. Wel zijn ze populair. Alle reclame gaat mond op mond. Maar dat is ook wat ze willen zijn, een bedrijf die bekend wordt om dat ze écht goed zijn en écht lekkere dingen maken, zodat de mensen het automatisch doorvertellen.
Na de rondleiding hebben we daar gegeten en inderdaad, het eten was ook erg lekker.
Foto Paul de Graaf. Rooftop farmer Dave on Uncommonground
Ik denk dat het een restaurant ook zeer ten goede komt om biologische/kwalitatieve groenten zo dicht bij huis te hebben om ze ze vers mogelijk te kunnen verwerken.En natuurlijk is het leuk voor de consumenten.Die kunnen zien wat ze eten, hoe het nu eigenlijk groeit, kortom:‘belevingslandbouw’.Het bedrijf heeft me wel geinspireerd, ik ben zelf namelijk inmiddels ook al begonnen met een bak op mijn dak te bouwen om daar groenten in te gaan verbouwen. Niet teveel natuurlijk want mijn dak is niet zo stevig als die van Uncommon Ground...
KIGO / US trip intermezzo- Urban farming discussie in NY
Zowel de welbekende Will Allen als Annie Novak (Eagle Street Rooftop Farms) die we beiden hebben bezocht in de VS waren te gast bij een discussie in New York afgelopen donderdag (zie het verslag van ons bezoek hier, hier en hier), n.a.v. het verschijnen van een nieuwe uitgave van Fritz Haeg's boek Edible Estates. Bekijk de uitzending van deze discussie.
Abonneren op:
Posts (Atom)











